Action In DC

Nutellica

ACtion in DC

Kissin´Time

Terwijl bij de voordeur de kindertjes met de lampions hun uiterste best deden al zingende hun tas met zoveel mogelijk snoep te vullen, schalde uit de luidsprekerboxen in de huiskamer de CD For Those About To Rock van AC/DC. Voor mij nog steeds de beste AC/DC CD van het tijdperk na Bon Scott. De volumeknop stond naar mening van de overige huisgenoten iets te ver open want de kinderen aan de deur kwamen amper boven het rockgeweld uit. Een dergelijke uitbarsting op zo’n moment van de dag kan maar een ding betekenen; de voorbereiding op weer een stevig avondje Rock n Roll.

Voor de 6^e keer in successie ging het in een tweemans BOB formatie richting het Monsters of Rock Festival, het festival waar de beste tributebands zo getrouw mogelijk hun favoriete rockhelden nadoen. Delfzijl stond vanavond in het teken van Kiss, Metallica en AC/DC. De optredende bands waren Kissin´ Time, Nutellica en ACtion in DC.

Over Kissin Time en Nutellica wil ik deze keer kort zijn. Het optreden van Kissin’ Time was zeer rommelig vanwege de regelmatige technische storingen met het geluid en gitaren van Ace Frehley. De show viel daardoor wat in het water. Daarnaast blijft de opkomst wat amateuristisch. Kiss staat voor spektakel en show dus daar hoort zeker een spetterende opkomst bij. Al met al een minder geslaagd optreden maar daar konden de jongens niet echt wat aan doen.

Nutellica stond 3 weken terug nog als headliner in Assen op de bühne en mocht deze keer het publiek in de juiste ACtion In DC stemming brengen. Geen verrassingen in de setlist tov Assen, slechts een uitgeklede versie hiervan en daar waar ik in Assen maar eventjes uit de frontlinie stapte vanwege het enorme feestgedrang een rij achter mij bleek het publiek in Delfzijl van een heel ander pluimage. Vlak achter het front bleef het betrekkelijk rustig en was het vooraan prettig staan. De organisatie in Delfzijl had het niet nodig gevonden dranghekken voor het podium te plaatsten en gezien het verloop van de avond is dit een prima beslissing geweest.

Tijdens de ombouwpauze tussen Nutellica en ACtion in DC moest de keel even weer gesmeerd worden en om mijn uitstekende positie aan het front niet kwijt te raken bood ik de eerste en beste toeschouwer van het vrouwelijke geslacht aan mijn plek even vast te houden en als tegenprestatie nam ik haar een drankje mee. Ik dacht dat ze cola dronk maar het was dus een baco. Ik heb het geweten, tijdens ACtion in DC bleef ze met meer dan normale interesse achter mij staan. Daarbij viel het mij op dat haar handjes behoorlijk los zaten. Er waren momenten tijdens de show dat ik bijzonder weinig bewegingsvrijheid had als ze weer een arm om mijn middel sloeg. Sorry voor haar maar op zo´n avond is het motto All I Need Is A Rock N Roll Band (Rose Tattoo) en bovendien ben ik Married with Children.

Om bijna 23.30 uur zet bassist Nick in voor Live Wire en gaat bij mij de knop om, het feest kan echt losbarsten. Als Emerald, Lambert en Vince het nummer op tempo gebracht hebben en zanger Mario het podium betreedt staat de tent dan ook direkt op zijn kop. Het daarop volgende nummer Hell Ain´t A Bad Place To Be kon moeiteloos vervangen worden door Delfzijl Ain´t A Bad Place To Be. Tijdens Sin City werd mijn vocale hulp ingeroepen want ik kreeg pardoes de microfoon van Mario onder mijn neus gedrukt. Ik riep iets over kaviaar in de microfoon wat volgens mij redelijk in de buurt van de werkelijke tekst kwam. (Diamonds and dust, Poor man last, rich man first! Lamborghinis, caviar,)

Toen was het de beurt aan Vince om onder Bad Boy Boogie zijn bekende en wervelende stripact uit te voeren en tijdens dit nummer probeerde de baco woman wanhopig mijn aandacht voor zich te winnen. Het nummer wekte zeker bepaalde gedachten bij haar op maar daar was ze vanavond bij mij aan het verkeerde adres.

Om het vuurtje goed op te stoken knalde ACtion in DC Highway to Hell de zaal in. Band en publiek smolten samen als een grote rockmachine en omdat de dranghekken ontbraken was de hitte die de vuurpotten afgaven zeer goed voelbaar. Het plaatste de song in het juiste perspectief.

Inmiddels had ik mijn denkbeeldige gitaar ook maar eens tevoorschijn gehaald om Emerald aan te manen High Voltage van een zo strak mogelijk ritme te voorzien. De slaggitarist begreep de boodschap en met zichtbaar plezier werd dit fantastische nummer op het publiek losgelaten.

Bij Kicked In The Teeth weigerde de machine eventjes dienst maar dat lag niet aan de band maar aan mijn niet al te denderende zangtalenten. Wederom kreeg ik de microfoon onder de neus en aan mij de taak ACtion in DC vocaal aan te slingeren.

Headbangend op o.a. Rock n Roll Damnation, Riff Raff en Whole Lotta Rosie was er even een rustpuntje met The Jack. Nou ja rustpuntje, relatief gezien dan. Het is in ieder geval een lekker meeslepend nummer waar het publiek ook voluit mee kon zingen.

Toen was het weer fullspeed vooruit met Let There Be Rock en kroop ik net als Emerald weer in de huid van Malcolm Young. Nog een keer in de reguliere speeltijd pijnigde Vince zijn gitaar, haalde het onderste uit de kan en rende van links naar rechts het podium over onder de beukende begeleiding van de rest van de band. Action in DC ten voeten uit.

Maar liefst een toegift van vijf nummers kregen we te horen. Nauwelijks bijgekomen van Let There Be Rock werd het supersnelle Up To My Neck In You als eerste ten gehore gebracht gevolgd door Rocker en Shot Down In Flames. En ach laat ik nu toevallig ook wat denkbeeldige drumstokjes bij me hebben om samen met drummer Lambert de beuk er lekker in te houden met Rocker.

Daarna was het voor Mario tijd om in de huid van Brian Johnson te kruipen voor Thunderstruck en de absolute afsluiter van de avond For Those About To Rock inclusief de kanonnen.

110 minuten ACtion in DC zat er op. En hoewel Mario snotverkouden was was hij ook zeer tevreden over het optreden. De band bedankte de fans dan ook hartelijk voor hun komst en support.

Dit optreden op MOR in Delfzijl vond ikzelf het beste totnutoe. Dat komt mede doordat er geen dranghekken geplaatst zijn waardoor een betere wisselwerking tussen bands en publiek kon plaatsvinden. Het komend jaar moeten we ACtion in DC zeker in de gaten houden. De band komt met een nieuwe show en een zeer verrassende setlist heb ik uit eerste hand vernomen.